Όταν ξεκίνησα ραδιόφωνο συνειδητά αποφάσισα να ασχοληθώ με τον πολιτισμό. Κάτι που με απασχολούσε από παιδί… Το ένιωσα στο πετσί μου πολύ νωρίς. Με απωθούσε η ασχήμια κάθε μορφής, κάθε είδους… Με συγκινούσε ό,τι αρμονικό στη φύση, στη ζωή, στο περιβάλλον, στις σχέσεις.
Οι φίλοι μου με παρότρυναν να ασχοληθώ με άλλο ρεπορτάζ. -Είσαι τρελή, μου έλεγαν. Όχι πολιτιστικά, δεν θα σε υπολογίζουν! -Κατάντια!
Δεν θα χρησιμοποιήσω κι εγώ το μότο: οι πρόγονοί μας γέννησαν τον πολιτισμό και έδωσαν τα φώτα της γνώσης, άρα του πολιτισμού, παντού.. Θα μοιραστώ την εμπειρία μου, τις συγκινήσεις που μου έδωσε ο χώρος, τις απογοητεύσεις, τις χαρές, την αγωνία… Σήμερα που σκεφτόμουν πώς να συστηθώ, πώς να συστήσω την θεματολογία της στήλης που έχω την τιμή να υπογράφω, μου ήρθε στο μυαλό σαν πινακίδα φωτεινή με νέον… η φράση πολιτικός πολιτισμός…. και επειδή πολιτική είναι όλα, όπως και πολιτισμός είναι όλα (ή σχεδόν) γι’ αυτά θα μιλάμε εδώ… για όσα έπρεπε να είναι πολιτική και έγιναν μπακάλικο, για όσα έπρεπε να είναι πολιτισμός και είναι βιτρίνα… Και μην ακούσω: στις μέρες μας… η κρίση φταίει…. Δικαιολογίες! Φταίμε εμείς που δεχτήκαμε κάθε λογής ελλείμματα! στην παιδεία πάνω από όλα, στην καλλιέργεια….
Υπάρχουν γενιές που γαλουχήθηκαν, εν πολλοίς μόνες, μέσα από πρότυπα απτά, υπαρκτά…
Εμείς δεχτήκαμε την απουσία ή την έκπτωση στα πρότυπα των νεοτέρων. Πρότυπα τηλεοπτικά… ίσον τί; μηδέν; Κάθε φωτεινό (επίκτητα) ή κραυγαλέο δεν είναι αυτόφωτη αλήθεια. Δεν έχει τη μαγεία που απαιτείται για να ευοδωθεί το αμάλγαμα που θα γεννήσει χρυσό…
Είμαι η Βίκυ Σιδηροπούλου. Σπούδασα στη Γαλλία και έμαθα να ευγνωμονώ την χώρα που με γέννησε…
Θα τα λέμε από εδώ για όσα σπουδαία γίνονται ή σκανδαλωδώς δεν γίνονται και καταρρακώνουν ή απογειώνουν την καθημερινότητά μας.
Καλημέρα Πειραιά… και όχι μόνον.