Σε ευχαριστώ μαμά

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κύπρο, όπου κατοικώ μόνιμα. Σπούδασα  Ψυχολογία και αυτό μου έδωσε μεγάλη ώθηση και διάθεση για  δημιουργία. Είμαι ΑΜΕΑ και πάσχω από ένα σπάνιο αυτοάνοσο νόσημα, που με ταλαιπωρεί από τα παιδικά μου χρόνια. Δεν γκρινιάζω,  παρόλο που η ζωή μου κρέμεται από μια κλωστή. Εδώ, θα διαβάζεις τις σκέψεις μου, που όπως λένε είναι τουλάχιστον ενδιαφέρουσες.

Αφιερωμένο το πιο κάτω στην δική μου μανούλα, την Κούλα Μιχαήλ, που έχουμε μιαν ιδιαίτερη σχέση ζωής! Και έπειτα αφιερωμένο σε όλες τις Μανούλες του κόσμου!

Μανούλα μου αυτό σου το αφιέρωσα πριν κάποια χρόνια και κατά καιρούς στο αφιερώνω ξανά και ξανά… Είναι κάτι για εμάς τις δυο ειδικά, που δεν θα μπορούσε να λείπει από εδώ…

Σε λατρεύω μανούλα, σε ευχαριστώ που είσαι η μαμά μου!

Με καλύπτεις μαμά μου, Σε αγαπώ,

Είμαι όλη δικιά σου μανούλα μου και εσύ όλη δικιά μου!

Σε ευχαριστώ για όλα! Αλλά πώς να σε ευχαριστήσω;

Δεν θέλω τα πράγματα να πηγαίνουν άσχημα, θέλω να σε βγάλω ασπροπρόσωπη, θα τα καταφέρω άραγε;

Αν όχι, σου ζητώ συγγνώμη, μαμά μου!

Εσύ φυσικά είσαι ικανοποιημένη από εμένα.

Πάντα μου έλεγες λογία τρυφερά..

Με έκανες να νιώθω πως ζούσα σε έναν κόσμο φανταστικό, όπου υπάρχουν μόνον νεράιδες.

Κρυβόμουν πάνω σου όταν φοβόμουν. Το ίδιο κάνω κάθε φορά που θα μείνουμε στο νοσοκομείο και θα υποβληθώ είτε σε εγχείρηση, είτε σε μια δύσκολη εξέταση, είτε θα μείνω μέσα γιατί δεν είμαι καλά.

Μου έδωσες τα σωστά πολεμοφόδια για να μπορώ να σταθώ στα ποδιά μου!

Μου κρόταγες το χέρι όταν έγραφα τα πρώτα μου γράμματα…,  αν και δεν δυσκολεύτηκες πολύ να με μάθεις, όπως μου είπες.

Έκλαιγες κι εσύ μαζί μου όταν πονούσα, το ίδιο κάνεις και τώρα που είναι δύσκολα τα πράγματα!

Έπαιζες μαζί μου τις άδειες ώρες μου..!

Πώς να σ” ευχαριστήσω, μαμά μου;

Στο προσκεφάλι μου ξαγρυπνούσες όταν αρρώσταινα, όπως κάνεις και τώρα.

Μου λες πάντα λέξεις εμπλουτισμένες με βιταμίνες, για να με κάνεις να αισθανθώ καλυτέρα…!

Φάρμακο ήταν και είναι τα δάκρυα σου, δεν μπορώ όμως να σε βλέπω να δακρύζεις, πονάτε περισσότερο!

Λιοντάρι γινόσουν και γίνεσαι όταν με αδικούσαν, αλλά και όταν κάποιος προσπαθεί να με εκμεταλλευτεί…!

Πώς να σε ευχαριστήσω, μαμά μου;

Μαζί μου αγωνιάς για τον κάθε δύσκολο αγώνα που καλούμαι να δώσω. Μαζί για μιαν ακόμα κερδισμένη μάχη, έστω και αν αυτή η μάχη είναι μικρή και προσωρινή…!

Φωτίστηκε από χαρά το πρόσωπο σου όταν πηρά το πρώτο μου πτυχίο.

Όταν έμαθες ότι αισίως αποφοίτησα με το δεύτερο μου πτυχίο και πολλά βραβεία ακόμα…

Όταν έπειτα, με την αποφοίτηση του μεταπτυχιακού μου, κατάλαβες ότι παρά τα όσα με είχαν βρει, τα είχα καταφέρει για άλλη μια φορά!

Σε ευχαριστώ μαμά μου για όλα!

Συγγνώμη που σε ταλαιπωρώ μανούλα μου όμορφη και μοναδική..!

Μακάρι όλα να ήταν αλλιώς, μακάρι να ήμουνα καλά…

Αλλά μαζί τα καταφέραμε και θα τα καταφέρνουμε πάντα!